ارتباط کاهش خطر ابتلأ به دیابت ویتامین K

خطر ابتلأ  افرادی که مقدار فراوانی از غذاهای مختلف حاوی ویتامین k مصرف می کنند به دیابت نسبت به افرادی که کمتر این ویتامین را دریافت می کنند، کمتر است.

محققین 38000 فرد بالغ را در آلمان بمدت یک دهه بررسی نمودند. از میان این افراد کسانی که بیشتر در رژیم غذائیشان ویتامین k وجود داشت،  در طی این دورۀ ده ساله 20٪ کمتر به دیابت نوع 2 مبتلا شدند.

نتایج این تحقیق ارتباط بین مصرف ویتامین k و کاهش خطر ابتلأ به دیابت را پشتبانی می کند. اما این مطلب اثباتی برای کاهش خطر ابتلأ به دیابت با مصرف ویتامین k نیست. محققین معتقدند که تحقیقات بیشتری باید درمورد نقش ویتامین k در ایجاد دیابت نوع 2 صورت گیرد.

عوامل مختلفی در بروز دیابت نوع 2 نقش دارد که از جملۀ آنها می توان به سن، چاقی، سابقۀ فامیلی و نژاد اشاره کرد. اما هنوز نقش مواد مغذی خاص در رژیم غذایی و تأثیر احتمالی آن بر ابتلأ به دیابت ناشناخته مانده است.

بطور طبیعی دو نوع ویتامین k وجود دارد: ویتامین k1 یا فیلوکوئینون(phylloquinone) که در سبزیجات برگ سبز و در برخی از روغن های گیاهی مانند کانولا و روغن سویا به مقدار فراوان وجود دارد. ویتامین k2 یا مناکوئینون(menaquinone) که بیشتر از طریق مصرف گوشت، پنیر و تخم مرغ در اختیار  بدن قرار می گیرد.

در تحقیق اخیر بر ارتباط هر دو نوع ویتامین k1 و k2 با کاهش خطر ابتلأ به دیابت بحث شده است اما این ارتباط در مورد ویتامین k2 قویتر است.

یافته های این تحقیق در ژورنال the journal Diabetes care به چاپ رسیده است. دلیل دقیق کاهش خطر ابتلأ به دیابت با مصرف ویتامین k هنوز مشخص نشده است. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد مصرف ویتامین k باعث کاهش التهاب سیستمیک می شود که این موضوع باعث بهبود استفادۀ بدن از هورمون انسولین می گردد. بنا به توصیه های پزشکی مصرف روزانه 120 میکروگرم ویتامین  k برای مردان (هر نوع ) و 90  میکوگرم برای زنان پیشنهاد می شود.

منبع:Care.diabetesjournals.org